ในรูปจะเป็นสัณฐานวิทยาของอนุภาคยางพาราที่ไม่ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติ (บนซ้าย) กับอนุภาคยางผงที่ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติด้วยการกราฟต์กับสไตรีน/อะคริโลไนไตรท์ที่สัดส่วน 15 ส่วนต่ออนุภาคยางแห้ง (บนขวา) และทำการฉายลำอิเล็กตรอนก่อนจะทำการอบแห้งพ่นฝอยเพื่อผลิตอนุภาคยางผง จากรูปภาพทางซ้ายแสดงให้เห็นว่า อนุภาคยางธรรมชาติที่ไม่ได้ผ่านการปรับปรุงคุณสมบัติก่อนการเชื่อมขวางด้วยลำอิเล็กตรอนนั้นจะมีแนวโน้มที่อนุภาคยางจะรวมกลุ่มกัน ในขณะที่รูปภาพทางขวาจะเป็นอนุภาคยางที่ผ่านปรับปรุงคุณสมบัติด้วยกราฟต์โคพอลิเมอไรเซชันที่ 15 ส่วนต่ออนุภาคยางแห้ง แสดงให้เห็นถึงการไม่รวมกลุ่มกันของอนุภาคยาง มีลักษณะที่เป็นอนุภาคกลมพื้นผิวเรียบ ซึ่งผลดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพการปรับปรุงพื้นผิวด้วยมอนอเมอร์และการเชื่อมขวางอย่างหนาแน่น ทำให้ลดการรวมกลุ่มหรือความเหนียวของอนุภาคยาง พื้นผิวจึงมีความกลมและเรียบมากขึ้น จากรูปล่างแสดงให้เห็นอนุภาคยางที่ผ่านกระบวนการปรับปรุงคุณสมบัติ ก่อนนำไปเชื่อมขวางและอบแห้งพ่นฝอยจนได้อนุภาคยางผง ในงานนี้เราได้มีการพัฒนาอนุภาคยางผงโดยนำการใช้งานยางธรรมชาติเพื่อมาแทนที่ยางสังเคราะห์ อาทิเช่น น้ำยางสไตรีนบิวตะไดอีนและน้ำยางอะคริโลไนไตรท์บิวตาไดอีน อนุภาคยางผงแห้งที่ได้สามารถนำไปเพิ่มความเหนียวในพอลิเมอร์ชนิดต่างๆที่หลากหลายได้ เช่น พอลิโพพิลีน, พอลิเอทิลีน, พอลิสไตรีน, พอลิไวนิลคลอไรด์และฟีนอลิกเรซิน เป็นต้น